Λίγες μέρες πριν την πρεμιέρα της νέας παραγωγής του Θεάτρου Κύκλος με τίτλο «Κονσέρτο Στην Άκρη Της Γης» o συγγραφές του θεατρικού αυτού έργου, που αξίζει να σημειωθεί πως ανεβαίνει για πρώτη φορά, Γιώργος Κατσούλας, μιλά στο Ioanninaabout.gr για τους ήρωες του, τις…ευχές και τι σημαίνει για εκείνον να βρίσκεται κανείς στην άκρη της γης!
Τι ήταν αυτό που σας ενέπνευσε να τοποθετήσετε τους ήρωες «στην άκρη της γης» και τι συμβολίζει για εσάς αυτό το οριακό σκηνικό;
Η “άκρη της γης” είναι το μέρος όπου τα όνειρα μας πραγματοποιούνται. Εκεί είμαστε μόνοι μας με τον εαυτό μας, με την αλήθεια μας. Ωστόσο το έργο δεν είναι μόνο ψυχαναλυτικό. Στο από κάτω επίπεδο είναι ένα βαθιά πολιτικό έργο. Είναι όλοι αυτοί οι χρυσοθήρες που στις αρχές του 20αιωνα έψαχναν στα βουνά για χρυσό γιατί ξέραν ότι εάν δεν τον βρούνε, η ζωή τους ήταν τελειωμένη.
Οι τρεις ευχές αποτελούν τον βασικό άξονα του έργου. Πιστεύετε ότι οι ευχές αποκαλύπτουν ή τελικά παγιδεύουν την αληθινή φύση του ανθρώπου;
H αληθινή φύση του ανθρώπου δεν νομίζω ότι είναι ο εύκολος πλουτισμός. Αυτό γεννήθηκε αργότερα από τις κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες. Είναι μια αλλοίωση. Η πραγματική φύση του ανθρώπου είναι να μπορεί ελεύθερος να απολαμβάνει τις ομορφιές της ζωής και της φύσης ανεξάρτητου οικονομικής κατάστασης.
Οι ήρωες βρίσκονται σε έναν σκληρό αγώνα επιβίωσης. Πόσο κοντά θεωρείτε ότι βρίσκεται αυτός ο αγώνας στη σύγχρονη καθημερινότητα του θεατή;
Υπάρχει μεγάλη διαφορά ωστόσο ο παρονομαστής είναι ίδιος. Η επιβίωση. Ο σύγχρονος άνθρωπος μπορεί να μην χρειάζεται να παλέψει με αρκούδες για να επιβιώσει, ωστόσο είναι ένας άνθρωπος που τρέχει για τους λογαριασμούς. Δεν ξέρω πως λέγεται αλλά αυτό δεν είναι ζωή. Δεν έχει καμία σχέση με την ανθρώπινη φύση.
Αναφέρετε ότι το έργο στοχεύει να ιντριγκάρει, να προβληματίσει και να λυτρώσει. Ποιο συναίσθημα ή σκέψη θα θέλατε να πάρει μαζί του ο θεατής φεύγοντας από την παράσταση;
Ο κύριος προβληματισμός του έργου για μένα είναι γιατί να εύχεται κάποιος καλύτερη ζωή; Ποιος φταίει; Η ίδια η ανθρώπινη φύση ή το γεγονός πως υπάρχει ένα σύστημα που σε κάνει να εύχεσαι καλύτερη ζωή γιατί αυτή που έχει φτιάξει είναι μπουρδέλο;
Αν εσείς προσωπικά είχατε τρεις ευχές, πόσο θα έμοιαζαν με εκείνες των ηρώων σας ή πόσο θα διέφεραν;
Προσωπικά εμένα δεν με ενδιαφέρουν οι ευχές και οι προσευχές. Σαν μικρό παιδί βέβαια ευχομουν να είχα ότι παιχνίδι υπήρχε. Αλλά μεγαλώνοντας έπαψα να ασχολούμαι γιατί προτιμώ να κοιτώ την αλήθεια κατάματα. Οι ευχές και οι προσευχές δημιουργούν μια ψευδαίσθηση. “Εύχομαι να μην σκοτώνονται παιδιά και να υπάρχει Ειρήνη. Ωραία ας αλλάξω πλευρό τώρα να κοιμηθώ γιατί το χρέος μου το έκανα”. Βοηθάει σίγουρα στον ύπνο αλλά ο ύπνος είναι ψεύτικος. Πάντως δεν είμαι αναμάρτητος. Έχω πιάσει τον εαυτό μου να εύχεται σε στιγμές απελπισίας και αδυναμίας. Αυτο που εύχομαι ήταν να μην είχα σύνδρομο Άσπεργκερ και να ζούσα σαν φυσιολογικός άνθρωπος. Αυτό μόνο. Τα άλλα λύνονται με μάχες.
Info παράστασης:
Που: Θέατρο Κύκλος
Πότε: 30 και 31 Ιανουαρίου και στις 1, 6, 7, 8, 13, 14 και 15 Φεβρουαρίου στις 21:15
Σκηνοθετεί η Μίνα Παππά.
Παίζουν: Παναγιώτης Γεωργούλας, Πέτρος Χριστακόπουλος, Δημήτρης Αθανασίου.
Σκηνογραφία-Ενδυματολογία: Άννα Παρίση, Μουσική Σύνθεση: Γιάννης Γαλίτης, Μουσική Επιμέλεια: Μίνα Παππά, Σχεδιασμός Φωτισμών: Πέτρος Χριστακόπουλος, Φωτογράφιση: Κωστής Εμμανουηλίδης, Video Trailer: Ευαγγελία Πουλίζου, Σχεδιασμός αφίσας: Βιβή Μπίστα.
Η παράσταση είναι κατάλληλη για άνω των 15 ετών. Επίσης, η παράσταση περιέχει ξαφνικούς και δυνατούς ήχους.
Εισιτήριο: 13 ευρώ, 10 ευρώ το μειωμένο. Κρατήσεις θέσεων: 6979139705.