Του Ιωάννη Μητσόπουλου.
Το Killing Time αρχικά κυκλοφόρησε το 1995 αποκλειστικά για το 3DO, την πρώτη 32bit κονσόλα που κυκλοφόρησε στην Αμερική. Η κονσόλα κράτησε μόνο για 3 χρόνια στην αγορά, από το 1993 μέχρι το 1996. Ένας από τους βασικούς λόγους που δεν πήγε καλά ήταν η υψηλή της τιμή (700 δολάρια). Επίσης είχαν δώσει σε διάφορες εταιρείες τα δικαιώματα για την παραγωγή της κονσόλας όπως είναι η Panasonic και η Sanyo μεταξύ άλλων με αποτέλεσμα να υπάρχουν διάφορα μοντέλα της κονσόλας. Το 1996, το Killing Time έγινε διαθέσιμο και στα PC.
Ο τίτλος είναι ένα FPS (First Person Shooter) που πλέον θεωρείται από τους παλιούς καλούς τίτλους του είδους εκείνης της εποχής και έχει αποκτήσει cult status.
Το 2024 κυκλοφόρησε από την Nightdive Studios σε remastered έκδοση με το όνομα Killing Time : Resurrected για κονσόλες και PC. Η καινούρια έκδοση συνδυάζει στοιχεία από τις αρχικές εκδόσεις PC και 3DO, προσθέτοντας βελτιωμένα textures, χειρισμό, υψηλότερη ανάλυση και υλικό που είχε κοπεί από το αρχικό παιχνίδι.

Η ατμόσφαιρά του είναι ένα παράξενο μείγμα τρόμου, μυστηρίου, αρχαιολογίας και old-school FPS με έντονο στοιχείο εξερεύνησης.
Η ιστορία διαδραματίζεται στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Ο πρωταγωνιστής είναι ένας φοιτητής Αιγυπτιολογίας που, ακολουθώντας τα βήματα του καθηγητή του, επισκέπτεται την απομονωμένη έπαυλη της πλούσιας κληρονόμου Tess Conway, στο νησί Matinicus, ψάχνοντας ένα μυστηριώδες χαμένο τεχνούργημα από την αρχαία Αίγυπτο, ένα υδάτινο ρολόι (Water Clock).
Η Tess έχει εμμονή με την αρχαία Αίγυπτο και την αθανασία και προσπαθεί να πραγματοποιήσει ένα τελετουργικό χρησιμοποιώντας το ρολόι, το οποίο συνδέεται με τον Φαραώ Ραμσή. Τελικά το τελετουργικό δεν πάει όπως περίμενε η Tess. Οι καλεσμένοι της και όσοι ήταν στο νησί εξαφανίζονται και η έπαυλη μετατρέπεται σε έναν εφιαλτικό χώρο γεμάτο υπερφυσικά πλάσματα.

Ο πρωταγωνιστής παγιδεύεται στο νησί και πρέπει να εξερευνήσει τα δωμάτια, τους εξωτερικούς χώρους και την έπαυλη, αντιμετωπίζοντας δαίμονες και άλλα πλάσματα, ενώ παράλληλα λύνει γρίφους και συγκεντρώνει στοιχεία για το τι πραγματικά συνέβη.
Σημαντικό κομμάτι της αφήγησης είναι οι live-action FMV σκηνές που θα βρείτε σε πολλά σημεία του παιχνιδιού. Οι εμφανίσεις φαντασμάτων και άλλων χαρακτήρων λειτουργούν ουσιαστικά σαν «κομμάτια» της ιστορίας, αποκαλύπτοντας σταδιακά τα γεγονότα που οδήγησαν στην κατάρα.

Το παιχνίδι δεν έχει πίστες όπως άλλα FPS αλλά ξεκλειδώνετε περιοχές στο νησί σιγά-σιγά με διάφορα κλειδιά και άλλα αντικείμενα που βρίσκετε στην πορεία. Επίσης είναι ευκολότερο να βρείτε πού πρέπει να πάτε αφού υπάρχει χάρτης με τις περιοχές.
Τα όπλα που θα βρείτε ποικίλουν, από καραμπίνες μέχρι φλογοβόλα και Molotov cocktails και τα πυρομαχικά είναι παντού. Το ίδιο ισχύει και με τις «σφαίρες» που αναπληρώνουν το HP.
Η μουσική επίσης είναι ευχάριστη και ταιριάζει με το setting του παιχνιδιού.
Γενικά, σε όσους από εσάς αρέσουν τα old-school FPS παιχνίδια όπως τα Doom, εάν δεν το έχετε παίξει ακόμη, αξίζει να του ρίξετε μια ματιά.
