Ένα έργο. Τέσσερις άνθρωποι που ισορροπούν ανάμεσα σε εύθραυστες αλήθειες, σε καθρέφτες ψευδαισθήσεων και σε ισορροπίες ζωής, έρχονται αντιμέτωποι με το πιο βαθύ κομμάτι του εαυτού τους. Ποια είναι αυτό άραγε; Σε αυτό και άλλα πολλά ερωτήματα μας απαντά η Στέλλα Κατσαρού, πρωταγωνίστρια στο έργο ¨Ψευδαισθήσεις” του Ι. Βιριπάγιεφ σε σκηνοθεσία Α. Τζίμα , που θα κάνει πρεμιέρα στην 6 Νοέμβρη στο Θέατρο Κύκλος στις 21.00.
Ποιο ήταν το πρώτο στοιχείο του χαρακτήρα που σας κέντρισε το ενδιαφέρον και ποιο ήταν εκείνο που σας δυσκόλεψε ;
Αυτό που με κέντρισε περισσότερο στον ρόλο μου ήταν η αντίθεση ανάμεσα στην απλότητα με την οποία αφηγείται και στο βάρος αυτών που λέει. Μπορεί να μιλά για τον έρωτα, την απώλεια ή ακόμη και τον θάνατο σχεδόν σαν να σου διηγείται μια ιστορία που άκουσε κάπου. Μου άρεσε πολύ αυτή η ισορροπία. Αυτό ήταν όμως και το πιο δύσκολο κομμάτι, δηλαδή να μην εξηγήσω στον θεατή τι πρέπει να αισθανθεί. Να εμπιστευτώ το κείμενο και να αφήσω την ιστορία να κάνει τη δουλειά της.
Στις «Ψευδαισθήσεις», οι αφηγήσεις των προσώπων μεταβάλλουν όσα πιστεύουμε ότι γνωρίζουμε για τους άλλους. Ως ηθοποιός, πώς προσεγγίζετε έναν χαρακτήρα του οποίου η αλήθεια μοιάζει να αλλάζει διαρκώς;
Νομίζω πως το ενδιαφέρον είναι ακριβώς να μην προσπαθήσεις να βρεις μία και μοναδική αλήθεια για τον χαρακτήρα. Κάθε καινούργια πληροφορία αλλάζει λίγο αυτό που νόμιζες ότι ήξερες, χωρίς απαραίτητα να ακυρώνει ό,τι προηγήθηκε. Προσπάθησα να αντιμετωπίσω κάθε στιγμή ως αληθινή τη στιγμή που συμβαίνει. Να μην ξέρω περισσότερα από όσα ξέρει ο θεατής εκείνη τη στιγμή, ώστε όταν η αφήγηση ανατρέπεται, η ανατροπή να αφορά και εμένα, όχι μόνο τον θεατή. Και επίσης πιστεύω ότι το έργο λέει και κάτι πολύ ανθρώπινο. Ότι η αλήθεια μας για τους άλλους, αλλά και για τον ίδιο μας τον εαυτό, δεν είναι πάντα τόσο σταθερή όσο θα θέλαμε να πιστεύουμε.
Πώς λειτούργησε η συνεργασία σας με τους υπόλοιπους ηθοποιούς στη δημιουργία αυτών των σύνθετων σχέσεων;
Πρώτη συνεργασία για μένα με τον σκηνοθέτη μας, Αποστόλη Τζίμα. Η συνεργασία μας είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Πολύ όμορφη σύνθεση ανθρώπων, μια πολύ καλή παρέα και αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί σε ένα έργο όπως αυτό, χρειάζεται να ακούς πραγματικά, να είσαι ανοιχτός σε όσα συμβαίνουν εκείνη τη στιγμή και να επιτρέπεις στον συμπαίκτη σου να σε επηρεάσει. Μέσα στις πρόβες ανακαλύπτουμε διαρκώς νέες πλευρές των σχέσεων και καταλαβαίνουμε πόσο εύθραυστη μπορεί να είναι η βεβαιότητα με την οποία κρίνουμε έναν άνθρωπο. Είναι μια διαδικασία που απαιτεί εμπιστοσύνη και κοινή αναζήτηση.
Υπάρχει κάτι στον χαρακτήρα σας που σας έκανε να αναγνωρίσετε μια δική σας ανθρώπινη αδυναμία, φόβο ή ανάγκη; Πώς επηρέασε αυτή η αναγνώριση την ερμηνεία σας;
Νομίζω ότι μέσα από τον ρόλο μου στις «Ψευδαισθήσεις» είδα την ανάγκη που έχουμε όλοι να πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι που αγαπάμε είναι αυτό που έχουμε ανάγκη να είναι. Γιατί πίσω από τις αδυναμίες μας υπάρχει συχνά ο φόβος μήπως χάσουμε κάτι που για εμάς έχει μεγάλη αξία. Αυτό με βοήθησε να πλησιάσω τον ρόλο μου με περισσότερη τρυφερότητα και λιγότερη διάθεση να τον εξηγήσω.
Αν μπορούσατε να κρατήσετε μόνο ένα ερώτημα από τις «Ψευδαισθήσεις» και να το απευθύνετε στο κοινό των Ιωαννίνων, ποιο θα ήταν; Και ποια απάντηση θα θέλατε να αναζητήσει κάθε θεατής μέσα από τη δική του ζωή;
Πολλά ερωτήματα θα μπορούσα να θέσω και αυτό γιατί πολλά ερωτήματα γεννήθηκαν αμέσως από την πρώτη ανάγνωση. Αν έπρεπε όμως να κρατήσω μόνο ένα ερώτημα από τις «Ψευδαισθήσεις», θα ήταν πόσο αληθινή είναι τελικά η ιστορία που έχουμε πει στον εαυτό μας για τη ζωή και τις σχέσεις μας;Γιατί αυτό ακριβώς συμβαίνει στην παράσταση. Ακούμε μια ιστορία, την πιστεύουμε, συγκινούμαστε από αυτήν και λίγο αργότερα μια άλλη αφήγηση έρχεται να την ανατρέψει. Αυτά που θεωρούσαμε βεβαιότητες γίνονται ξαφνικά αμφιβολίες. Και ίσως τελικά το σημαντικότερο δεν είναι αν μπορούμε να ξεχωρίσουμε απόλυτα την αλήθεια από την ψευδαίσθηση, αλλά αν μπορούμε να αγαπάμε.
Θα ήθελα ο κάθε θεατής να φύγει αναρωτώμενος όχι αν οι ήρωες έζησαν μέσα σε μια ψευδαίσθηση, αλλά αν κάνουμε κι εμείς το ίδιο. Να αναζητήσει μέσα στη δική του ζωή ποια πράγματα γνωρίζει πραγματικά και ποια χρειάζεται απλώς να πιστεύει για να μπορεί να συνεχίζει.
Info
Παραστάσεις: 6, 7, 8 | 13, 14, 15 | 20, 21, 22 Νοεμβρίου
Ώρα έναρξης: 21:00
Διάρκεια: 75 λεπτά
Προπώληση: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/pseudaisthiseis-ioannina/
Ταυτότητα παράστασης
Κείμενο: Ιβάν Βιριπάγιεφ
Μετάφραση & Σκηνοθεσία: Απόστολος Τζίμας
Εικαστική Επιμέλεια: Γιάννης Κράβαρης
Σχεδιασμός Φωτισμών, Φωτογραφία & Τρέιλερ: Κωστής Εμμανουηλίδης
Μουσική: Yehezkel Raz
Τραγούδι Τρέιλερ: In the Light – Irene Skylakaki
Επιμέλεια Κίνησης: Άννα Παπανικολάου
Τεχνική υποστήριξη – Ήχος & Φώτα: Βάσω Παναγή
Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Σέβη Ευθυμίου
Σχεδιασμός Αφίσας: Χρήστος Λέντζαρης
Ερμηνεύουν:
Χρήστος Δημητρίου
Στέλλα Κατσαρού
Σπύρος Σιούτας
Νατάσα Τσαμπά