Τι σημαίνει να ζεις αυθεντικά; Πόσο μας διαμορφώνει η συνήθεια; Ποιο είναι το τίμημα της ελευθερίας; Τι δίνει νόημα στη ζωή; Αυτά και άλλα πολλά ερωτήματα θίγονται μέσα στην παράσταση “Ένας ξένος”, την οποία θα δούμε να διαδραματίζεται στο Καμπέρειο θέατρο στις 13 και 14 Φεβρουαρίου από την ομάδα Caelum. Λίγες ημέρες πριν το ανέβασμά της, ο σκηνοθέτης και εις εκ των πρωταγωνιστών Λεωνίδας Μικρόπουλος, μιλά στο Ioanninaabout.gr για το εμβληματικό έργο του Α.Καμύ.
Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να επιστρέψετε στον “Ξένο” του Αλμπέρ Καμύ σήμερα; Τι νιώθετε ότι έχει να πει στο σύγχρονο κοινό;
Δεν με ώθησε κάτι συγκεκριμένο να επιστρέψω στον Ξένο του Α. Καμύ σήμερα, αλλά απλά να καταπιαστώ μαζί του γιατί το έργο αυτό είναι διαχρονικό. Δηλαδή θέλω να πω πως το έργο αυτό είναι μια τομή στην ψυχολογία του ατόμου και της κοινωνίας του δυτικού πολιτισμού, διερευνώντας τις συμπεριφορές, τα ήθη και τις αξίες του, που ‘πρέπει’ να είναι αποδεκτές. Το να είναι ένας άνθρωπος το 1940, που γράφτηκε το έργο και πολύ περισσότερο σήμερα, αδιάφορος για τα κοινωνικά στερεότυπα τον καθιστά αυτομάτως περιθωριοποιημένο εγκλωβίζοντάς τον έτσι σε μια κοινωνική νόρμα με αποτέλεσμα, όπως συμβαίνει και στον Ξένο, αυτό να μπορεί να καταλήξει στο να κοστίσει σε κάποιον και την ίδια του τη ζωή. Το έργο δεν έχει να πει κάτι συγκεκριμένο στο σύγχρονο κοινό, το έργο είναι αυτό που είναι και αφηγείται μια ιστορία την οποία ο καθένας από την δική του οπτική γωνία την λαμβάνει όπως θέλει. Με την ομάδα μου που κάνουμε αυτή τη δουλειά επιδιώκουμε ο κάθε άνθρωπος που έρχεται για να παρακολουθήσει την παράστασή μας, να φεύγει έχοντας αντιληφθεί κάτι ξεχωριστό δικό του, είτε αυτό είναι ένα συναίσθημα χαράς, είτε λύπης, είτε συγκίνησης είτε ακόμα καταλαβαίνοντας ότι δεν έχει σημασία αν κάποιος θα πεθάνει στα 30 ή στα 70 χρόνια, γιατί κάποτε όλοι θα πεθάνουμε και πάντα κάποιοι θα γεννιούνται, αλλά έχει σημασία στο χρονικό διάστημα που θα του δοθεί να βρίσκεται σε αυτόν τον κόσμο, να καταφέρει κάθε στιγμή να είναι ολοκληρωτικά ευτυχισμένος.
Στην παράσταση μιλάτε για την πορεία του ανθρώπου από την ασυνειδητότητα έως την απόλυτη ελευθερία. Πώς μεταφράζεται αυτή η διαδρομή σκηνικά;
Μετά από πολύ μελέτη και συζητήσεις, διάβασμα και επικοινωνία προσπαθούμε σκηνικά να αποδώσουμε αυτήν την μεταβολή με την διαφοροποίηση του ίδιου του ηθοποιού σαν υπόσταση, δηλαδή πιο απλά, χρησιμοποιώντας δύο διαφορετικούς ανθρώπους για να αποδώσουμε το πριν και το μετά.
Ο Μερσώ παρουσιάζεται ως «ξένος» όχι γιατί δεν ανήκει, αλλά γιατί αρνείται να υποκριθεί. Πόσο δύσκολο είναι σήμερα να ζει κανείς χωρίς να υποκρίνεται ότι ανήκει;
Δεν είναι δύσκολο, είναι ακατόρθωτο και γι’ αυτό όταν ελάχιστοι το προσεγγίζουν, αυτομάτως γίνονται απόκληροι, τρελοί ή καλλιτέχνες.
Θέτετε ερωτήματα όπως «τι σημαίνει να ζεις αυθεντικά» και «ποιο είναι το τίμημα της ελευθερίας». Υπάρχει για εσάς προσωπικό κόστος στην επιλογή της αυθεντικότητας;
Πάρα πολύ μεγάλο, όχι μόνο σε μένα αλλά όπως προ είπα και γενικά. Επειδή, καλός ή κακός, από μικρός από την οικογένειά μου, την παιδεία που έλαβα και από τον κοντινό μου κοινωνικό περίγυρο έμαθα πως το να είσαι ειλικρινής είναι το σωστό και με αυτό πρέπει να πορεύομαι, προσπαθώ να είμαι αυθεντικός, παραπάνω, θα έλεγα, από το συνηθισμένο και μου έχει κοστίσει πάρα πολύ. Δυστυχώς στον τομέα με τον οποίο καταπιάνομαι η ειλικρίνεια και η αυθεντικότητα είναι σπάνιες και γενικά στην ζωή επικρατεί πολύ το ψέμα και η υποκρισία, γιατί έτσι νομίζουν οι άνθρωποι ότι μπορούν να προοδεύσουν, αλλά όπως έχει δείξει η ιστορία μας και η τέχνη στα τόσα χρόνια ανθρώπινης ύπαρξης το να ζεις αυθεντικά και πραγματικά ελεύθερα είναι πολύ σπουδαίο και πραγματικά άξιο. Οπότε θα πω πως για εμένα προσωπικά το κόστος του να είμαι αυθεντικός είναι πολύ μεγάλο και μου έχει στοιχήσει, αλλά ταυτόχρονα είναι και πολύ σημαντικό και αυτό με έχει διαμορφώσει σε αυτό που είμαι σήμερα.
Ως σκηνοθέτης αλλά και ηθοποιός της παράστασης, πώς ισορροπήσατε ανάμεσα στη σκηνοθετική απόσταση και τη σκηνική έκθεση;
Όλο λέω πως δεν πρέπει να παίζω όταν σκηνοθετώ, αλλά όσο και να προσπαθώ να καταπολεμήσω την ματαιοδοξία μου πάντα μου αρέσει να συμμετέχω σε αυτό που δημιουργώ και το λέω αυτό γιατί είναι πραγματικά πολύ δύσκολο για κάποιον να τα διαχειριστεί και τα δύο αυτά μαζί. Εγώ το προσπαθώ πάρα πολύ αυτό στη συγκεκριμένη δουλειά και μόνος μου και με τη βοήθεια της ομάδας μου και το αν τα καταφέρνω θα το διαπιστώσετε μετά την παράστασή μας.
Αν έπρεπε να περιγράψετε τον «Έναν Ξένο» με μία λέξη ή μία εικόνα, ποια θα ήταν αυτή;
Ελπίδα και Πίστη
Ιnfo παράστασης:
Χώρος: Καμπέρειο Πνευματικό ίδρυμα
Παραστάσεις: Παρασκευή 13 και Σάββατο 14 Φεβρουαρίουστις 21:00
Διάρκεια: 90 λεπτά
Εισιτήρια: Κανονικό 15€ | Μειωμένο 10€
Κρατήσεις: [6980415133,6936237411,https://cometogether.live/el/event/3866/enas-k-senos]